رواية غلطة مدفوعة الثمن بقلم ميمي عوالي الجزء الرابع

فى الطيارة احمد نام تانى فحسام حطه فى الكرسى بتاعه وربطله الحزام واتنقل هو جنب ليلى اللى ابتسمتله اول ماقعد جنبها وقاللها ها يا لولو انبسطتى
ليلى ابقى كدابة لو قلت لأ انا كنت متخيلة ان السفرية مش هيبقى لها طعم من غير الباقيين لكن الصراحة كانوا اربع ايام ولا الخيال وعدوا بسرعة جدا
حسام بابتسامة خلاص ياستى ليكى عليا كل ماظروفى تسمح اخدكم ونسافر نقضى كام يوم فى المكان اللى تختاريه
ليلى انا بعشق اسكندرية بس اخاڤ من بحرها على احمد
حسام ببساطة ممكن نبقى نروح يومين لوحدنا ونسيب احمد مع جدتى ومراة عمى
ليلى باستغراب لوحدنا
حسام ااه عادى ايه المشكلة
ليلى باضطراب بس هيقولوا ايه لو روحنا لوحدنا
حسام بفضول هم مين دول اللى هيقولوا
ليلى بتردد يعنى مراة عمى ممكن انها
حسام انها ايه ماتكملى سكتتى ليه
ليلى بحزن انت عارف ان مامتك مابتحبنيش وماكانتش موافقة على اللى عملناه ده ولا كانت موافقة على جوازى من حسن حتى ساعات بحس انها مابتحبش احمد
حسام قال بهدوء بالعكس ماما بتحب احمد جدا بس بتغير من حبه لمامتك وجدتى ومن علاقته بيا وبعمك لكن هى مابيتعاملش معاها غير للضرورة
ليلى الاطفال اذكيا جدا يا حسام وبيفهموا وبيحسوا بحب وحنية اللى حواليهم
حسام بتنهيدة فى دى عندك حق لكن برضة متاكد من اللى قلتهولك ومش عاوزك تقلقى من اى حد طول مانا موجود
ليلى بامتنان ربنا يخليك انا مش عارفة اشكرك ازاى
حسام مش هقوللك ان مافيش بينا شكر لكن هقوللك خلينى احس انى قريب منك وتوعدينى انى هبقى اول واحد تلجأيله فى اى حاجة تحتاجيها حتى قبل مراة عمى
ليلى بابتسامة اوعدك
فى البيت اول ما وصلوا هداية قابلتهم بسعادة شديدة جدا اكنهم فعلا عرسان راجعين من شهر العسل وسط امتعاض نوال ومصمصة شفايفها كل شوية
هداية يا الف بركة وحمد لله على السلامة يا اولاد ها احكولى انبسطتوا
ليلى بابتسامة هادية انبسطنا اوى ياجدتى
احمد بصوت عالى وهو فرحان وبابا شال ماما على ضهره وعام بيها وخلاها عامت كمان على ضهرها وهو شايلها زى البيبى
ليلى وشها احمر وبصت فى الارض وحسام كان نفسه يجيب احمد من قفاه ويسكته لكن ضحك هداية غلوش ع الموضوع وقالت شكلك انبسطت يا احمد على الاخر
احمد ااه ياتيتا وبابا جابلى جردل كنت بلعب بيه فى البحر وفرجنى على السمك وكمان خلانى لعبت فى الاكوابارك
محمود بضحك يعنى اتفسحت لسنتين جايين ياعم احمد
احمد بطفولة ااه ياجدو اتفسحت كتير اوى واتفرجت من الطيارة على السما
سهام خلاص ياعم احمد المرة الجاية نبقى نيجى معاكم
احمد ااه يا تيتا تعالوا معانا كلكم
نوال پحقد وكنتم بتناموا ازاى يا احمد
احمد بابا كان برة وانا وماما ع السرير الكبير
رغم ان الكل فهم المغزى من سؤال نوال الا ان كلهم تقريبا كانوا عاوزين يسمعوا الاجابة وبرغم ان حسام اتضايق جدا من سؤال امه وليلى كمان بصتلها بامتعاض الا ان نوال انبسطت اساريرها لما سمعت اجابة احمد وهديت شوية
حسام قام وقف وقال انا هطلع الشنطة يا لولو هتطلعى دلوقتى واللا عاوزة تقعدى شوية
ليلى قامت معاه وقالت لا انا كمان هطلع انا ھموت وانام ياللا يا احمد
احمد لا انا تيتا وحشتنى وعاوز انام معاها النهاردة عشان تحكيلى حدوتة
سهام خلاص ياقلب تيتا خليك
نوال بجمود خلاص ياليلى خليكى بقى طالما احمد عاوز يبات هنا
حسام تعالى يا احمد معانا تغير هدومك وابقى انزل تانى ياحبيبى
احمد قام وقف وهو بيقول ماشى وطلع يجرى على السلم يسبقهم على شقتهم وحسام الټفت لليلى وقاللها ياللا يالولو اسبقينى وافتحيلى الباب
وخرجت ليلى سبقته فعلا على فوق ونوال ندهت عليها وقالت متتأخريش ياليلى بقى عشان احمد ينام
حسام الټفت لامه وقاللها ليلى مش هتنزل تانى ياماما لو احمد عاوز ينزل ينام فى حضڼ جدته هينزل لكن ليلى لزمتها ايه تنزل هي كمان
نوال بعصبية مقدرتش تخبيها وتفضل فوق ليه طالما ابنها هيبات هنا
محمود جه يتكلم حسام شاورله بهدوء وقال لنوال هتفضل فوق لانها فى شقة جوزها يا امى سؤال غريب جدا الحقيقة اللى سألتيه
واخد الشنطة وطلع ورا ليلى بهدوء وسط غيظ نوال الشديد واللى لما بصت حواليها مالقيتش غير ضحك مكتوم من هداية ونظرة يأس من محمود اما سهام فكانت بتبص لنوال بقلق وهى من جواها عارفة ومتأكده اد ايه نوال رافضة وجود ليلى بالشكل ده
حسام لما طلع بالشنطة وداها على الحمام وحطها على الارض وفتحها وطلع منها متعلقاتهم الشخصية ومسابش غير الهدوم وبس وخرج حط الحاجات اللى شالها على ترابيزة الانترية لقى احمد خارج يجرى بعد ماغير هدومه وهو بيقول انا نازل لتيتا
حسام ندهله وقال له بالراحة خد بالك ماما هتنام هنا مش تحت عشان ماتصحاش بالليل تتعب تيتا وتقول اطلع لماما
احمد باعتراض ماهى ماما هتيجى معايا
حسام لا ياحبيبى ماما سريرها اللى بتنام عليه هنا مش تحت
احمد طب ماهى تيتا تحت عندها سراير كتير
حسام سراير تيتا متنفعش خلاص عاوز تنزل انزل بس هتفضل للصبح زى الكبار واللا هتعيط زى الصغار
احمد باعتزاز بنفسه لا انا كبير هروح لتيتا النهاردة بس وبعد كده هبقى انام هنا مع ماما
حسام بمداعبة ماشى يامعلم سلام رجالة بقى
احمد سلم على حسام واترمى فى حضنه وبعدين سابه وجرى على تحت وحسام راح وراه وقفل الباب وبيتلفت لقى ليلى وفهم انها كانت واقفة بتسمع كلامه مع احمد ولما بصلها قالتله ليه مش عاوزنى انزل ابات تحت مع احمد
حسام ببساطة لان ده بيتك ومينفعش تباتى براه واحنا ماعداش على جوازنا حتى اسبوع
ليلى ومين بس اللى هيعرف
حسام حتى لو محدش عرف اتعودى تباتى فى بيتك وعلى فرشتك النهار طويل اقعدى فيه مكان ماتحبى لكن بالليل تنامى فى فرشتك وفى بيتك
ليلى هزت راسها بتفهم وجت ترجع اوضتها قاللها انا حطيتلك الشنطة عند الغسالة وشيلت منها كل حاجة مافاضلش غير الهدوم
ليلى ضحكت وقالتله طب والله كتر خيرك وعداك العيب
حسام عشان تعرفى بس انا هاخد دوش فمعلش فضى الشنطة على ما اجيب غيار وسابها وراح اوضته
ليلى فعلا فضت الهدوم من الشنطة وشغلت الغسالة وطلعت من الحمام وحسام دخل ياخد شاور وهى كمان دخلت على اوضتها وحضرت غيار ودخلت على حمام اوضتها عشان هى كمان تاخد شاور
نوال لما لقت احمد نزل لوحده زى ما حسام قال الڼار قادت جواها وطلعت پغضب على شقتها وطلع محمود وراها واول ما دخل وقفل الباب قاللها انتى مش ناوية تجيبيها لبر برضة واللا ابه مش ناوية تسيبيهم فى حالهم
نوال وهى بتحاول تدارى ڠضبها وهو انا عملت ايه يعنى
محمود وكان ناقص ايه تانى عشان تعمليه مالك انتى تنام فوق واللا تنزل تحت من امتى بتهمك امورها واللا مكان وجودها
نوال هم قالوا ان جوازهم على ورق وبس يبقى ليه تبات معاه لوحدها
محمود وهو بيضرب كف بكف وانتى مالك ومالهم على ورق واللا على السحاب حتى دخلك ايه بيهم واحد ومراته انتى مالك
نوال پغضب بس ماتقولش مراته
محمود بكيد لأ مراته ولعلمك ابنك بيحبها وبيدوب